sobota, 17 stycznia 2015

Historia polskiej komunikacji - tramwaje Beijnes 3G



Wagony te budowała w latach 1959-1961 holenderska firma Beijnes Waggonfabrik w Beverwijk, jako kontynuację składów 1G i 2G. Trafiły one do Amsterdamu w ilości 33 sztuk. Wycofano je tam z użytku w roku 2004, po 44 latach służby.
 
Wagony oparte były na konstrukcji znanej z dwuprzegubowych tramwajów Duewag GT6. Zasadniczą kwestią je wyróżniającą były wąskie, pojedyncze drzwi, które mimo liczności (6 par) nie pozwalały na intensywną wymianę pasażerów, choć w Amsterdamie nie było to takie konieczne. Ponadto niewielkie, uchylne okna nie pozwalały na dostateczną wentylację wnętrza latem, co przy tłoku powodowało niezwykły zaduch. Wnętrze było dość ciasne z uwagi na zastosowanie podwójnych kanap po obu stronach pojazdu. Wagony składały się z trzech części, z których środkowy, krótki człon, wyposażony był tylko w jedne drzwi. 

Do Poznania najpierw trafiły, w latach 1991-1995, wagony 1G i 2G, otrzymane jako dar. Łącznie sprowadzono 20 sztuk, z czego do służby liniowej trafiło 17. W 2003 dokupiono 12 wagonów 3G zastępując nimi wyeksploatowane 1G oraz 2G. Tramwaje obsługiwały głównie linie 3,7,9,11,18. Do 28 grudnia 2010 stacjonowały one w zajezdni przy ul. Gajowej na Jeżycach, a w momencie zamknięcia tej zajezdni przeniesiono je do zajezdni tramwajowej przy ulicy Madalińskiego. 4 czerwca 2011 roku Poznań oficjalnie pożegnał Beijnesy, odstawione już latem 2010 roku, ze względu na upały. W Poznaniu pozostał jeden tramwaj Beijnes 3G. 29 stycznia 2013 roku został przekwalifikowany na tramwaj zabytkowy (#805), a jeden z wagonów (#615) wrócił z Poznania do Amsterdamu, gdzie stacjonuje w tamtejszym Muzeum jako eksponat w barwach MPK Poznań.

Ciekawostką jest, że w okresie dostawy były to jedne z bardziej nowoczesnych tramwajów w Poznaniu. Posiadały ruchomy stopień każdych drzwiach, zastępujący fotokomórkę, który powodował zamykanie drzwi automatycznie po 4 sekundach bezruchu stopnia. Ponadto jako jedyne wówczas posiadały tzw. zwijki, pozwalające na dowolny wybór numeru linii i końcówki. Niestety, z powodu wąskich drzwi, do wnętrza niemożliwe było wniesienie wózka, o dostaniu się do wnętrza osoby niepełnosprawnej nie wspominając.

Fot. Radomil (commons.wikimedia.org)

Brak komentarzy :

Prześlij komentarz

Anonimowe komentarze nie będą akceptowane