poniedziałek, 16 lutego 2015

"Czy wiesz, że...?" - sieć Kolei Transsyberyjskiej, część 1


Kolej transsyberyjska stanowi rozległą sieć linii kolejowych, zlokalizowanych głównie w azjatyckiej części Rosji. Jej budowa miała miejsce w latach 1891-1916.

Głównym szlakiem sieci jest linia transsyberyjska, prowadząca z Moskwy do Władywostoku przez: Niżny Nowogród, Omsk, Krasnojarsk i Irkuck. Budowę magistrali transsyberyjskiej poprzedziło ukończenie budowy Uralskiej Drogi Żelaznej z Permu do Jekaterynburga (1877), następnie jej przedłużenie do Tiumienia (1880) oraz oddanie do użytku kolejowego mostu na Wołdze i ukończenie budowy linii kolejowej z Moskwy do Orenburga (1880).

W latach 1887-88 powołano trzy ekspedycje badawcze, których zadaniem było wyznaczenie przebiegu trasy kolei. W grudniu 1890 roku po zapoznaniu się i dyskusji na temat szczegółowego raportu ministra komunikacji zatwierdzono decyzję o budowie Syberyjskiej Drogi Żelaznej. 17 marca 1891 roku Aleksander III wydaje reskrypt nakazujący rozpoczęcie budowy połączenia kolejowego między Uralem a wybrzeżem Pacyfiku. 19 maja 1891 roku we Władywostoku następuje uroczyste położenie kamienia węgielnego pod budowę trasy przez carewicza Mikołaja. Rozpoczyna się trwająca dwadzieścia pięć lat budowa magistrali transsyberyjskiej. Budowę rozdzielono na trzy etapy. W pierwszym znalazły się odcinki zachodniosyberyjski, środkowosyberyjski i południowoussuryjski oraz połączenie Kolei Syberyjskiej z Czelabińska z Uralską w Jekaterynburgu, w drugim – północnoussuryjski i zabajkalski, a w trzecim – krugobajkalski i amurski. Całość planowano zakończyć nie później niż w 1905 roku. Jeden z najtrudniejszych do budowy odcinków prowadził z Portu Bajkał przez Kułtuk, Słudiankę, Tanchoj do stacji Mysowaja (dzisiejszy Babuszkin). Odcinek ten zwany był krugobajkalskim. Prace ruszyły z końcem 1899 roku i trwały do jesieni 1904 roku.

Budowa magistrali transsyberyjskiej zakończona została 5 października 1916 roku, jedenaście lat po pierwotnie planowanym terminie. Od tego dnia pociągi mogły przejechać z Sankt Petersburga do Władywostoku w całości przez terytorium Rosji.

Od 2002 roku całkowicie zelektryfikowana. Około 30% całego eksportu Rosji korzysta z tej linii. Jest to najdłuższa linia kolejowa na świecie, która przekracza 8 stref czasowych, a całkowita długość torów wynosi 9288,8 km.

Przebieg trasy wygląda następująco:
  • Moskwa – Dworzec Jarosławski (0 km),
  • Włodzimierz (210 km),
  • Niżny Nowogród (462 km) nad Wołgą,
  • Kirow (917 km),
  • Perm (1397 km) nad Kamą,
  • granica kontynentów, obelisk (1777 km),
  • Jekaterynburg (1778 km) Góry Ural,
  • Tiumeń (2104 km),
  • Omsk (2676 km) nad Irtyszem,
  • Nowosybirsk (3303 km) nad Obem,
  • Krasnojarsk (4065 km) nad Jenisejem,
  • Tajszet (4483 km), połączenie z Bajkalsko Amurską Magistralą
  • Irkuck (5153 km) w pobliżu Bajkału,
  • Ułan Ude (5609 km),
  • połączenie z Koleją Transmongolską (5622 km),
  • Czyta (6166 km),
  • połączenie z Koleją Wschodniochińską na stacji Tatarska (6274 km),
  • Birobidżan (8312 km),
  • Chabarowsk (8493 km) nad Amurem,
  • Ussuryjsk (9147 km) połączenie z Trans-Mandżurską Koleją,
  • Władywostok (9259 km, 6 dni 4 h jazdy), brzegi Pacyfiku
 
Przebieg Kolei Transsyberyjskiej (źródło: rosyjski.pro)

Dworzec we Władywostoku (fot. Kallgan - praca własna, pl.wikipedia.org)

Brak komentarzy :

Prześlij komentarz

Anonimowe komentarze nie będą akceptowane