piątek, 6 lutego 2015

"Tato, a dlaczego ten przystanek nazywa się...": Kraków, Biprostal



Zespół przystankowy na skrzyżowaniu Królewskiej i Al. Kijowskiej w Krakowie zyskał swoją obecną nazwę dzięki zespołowi budynków biurowych Biprostal, usytuowanemu w północno-zachodnim narożu skrzyżowania, należącemu do firmy inżynieryjno-konsultingowej Biprostal SA oraz "Koksoprojekt Sp. z o.o.". Zespół składa się z czterech obiektów: wysokiego budynku biurowego (14 pięter), niskiego budynku biurowego (6 pięter), budynku wielofunkcyjnego (2 piętra) oraz parterowego budynku mieszczącego garaże. W budynkach, oprócz firmy Biprostal SA, ma swoją siedzibę Narodowe Centrum Nauki. Mieszczą się tu także lokale wynajmowane prywatnym firmom.

Oba budynki biurowe zostały zaprojektowane przez Biuro Studiów i Projektów Hutnictwa „Biprostal”, dziś Biprostal SA. Architektami obiektu byli Mieczysław Wrześniak i Paweł Czapczyński. Budowę kompleksu biurowego ukończono w 1964 roku. Piętnastopiętrowy Budynek Wysoki Biprostalu był przez ponad 25 lat najwyższym budynkiem w Krakowie. Decyzja o lokalizacji biurowca i jego wysokości podjęta została ze względu na optymalne wykorzystanie powierzchni oraz ścisłą zabudowę w centrum miasta. Ze względu na swoją wysokość dach budynku wykorzystywany jest jako główne centrum nadawcze dla Krakowa i okolic dzięki zainstalowanych na dachu 50 antenowych punktach nadawczo-odbiorczych. Do 1985 roku całą powierzchnię budynku zajmowało przedsiębiorstwo BSiPH "Biprostal" (obecnie Biprostal SA), później zdecydowano się na wynajem części powierzchni biurowych najemcom komercyjnym. Budynek wielofunkcyjny dobudowany przy niskim budynku biurowym został oddany do użytku w 1992 roku.

Budynki kompleksu cechuje forma architektoniczna typowa dla lat 60. XX wieku, charakteryzująca się prostopadłościennymi bryłami z płaskimi dachami oraz nadwieszeniem piętra nad parterem wspartym na słupach oraz elewacjami z poziomymi podziałami. Elewację wieżowca stanowi szkło i blacha powlekana. Południowa ściana ozdobiona jest mozaikami autorstwa Celiny Styrylskiej-Taranczewskiej. W drugiej połowie 2011 r. został ukończony gruntowny remont i przebudowa kompleksu. Pierwotnie Biprostal SA planował zerwanie mozaiki, jednak po doniesieniach prasowych Jan Janczykowski, miejski konserwator zabytków, umieścił dzieło w rejestrze zabytków. Ostatecznie inwestor zdecydował się na pozostawienie i odrestaurowanie mozaiki, ocieplając budynek od wewnątrz, a nie od zewnątrz, jak pierwotnie planowano
Przystanki przy Biprostalu pełnią rolę najważniejszego węzła komunikacyjnego w tej części miasta. 

Zatrzymują się na nim:

Linie tramwajowe: 4, 8, 13, 14, 24, 62
Linie autobusowe: 102, 144, 194

Biurowiec Biprostal (źródłó: www.nautilus.org.pl)

Brak komentarzy :

Prześlij komentarz

Anonimowe komentarze nie będą akceptowane