sobota, 16 maja 2015

Historia polskiej komunikacji - tramwaje Sanok SN1


Sanok SN1 to pierwsze krakowskie tramwaje elektryczne. Produkowane były w latach 1912–1936 w zakładach w Sanoku i Grazu. Wagony SN1 zwane były w Krakowie jako „gracówki” (od miasta Graz), natomiast doczepy PN1 nazywane były „wiatrówkami”.

Wagony SN1 to jednoczłonowe, dwustronne i dwukierunkowe wozy silnikowe. Drewniane pudło wagonu osadzono na dwuosiowym podwoziu resorowanym piórowo i sprężynowo. Tramwaj posiada hamulec elektryczny i ręczny, a zasilanie zapewnia odbierak lirowy. Maksymalna prędkość pojazdu wynosi 40 km/h.

Wewnątrz umieszczono dwa przedziały (oddzielone przesuwanymi drzwiami) z podłużnymi ławkami: w klasie pierwszej pokrytymi skórzanym obiciem, w klasie drugiej drewniane. Podział na klasy zlikwidowano w latach 20. XX wieku. Obniżone pomosty oddzielone zostały przesuwanymi drzwiami od części pasażerskiej.

Wagony produkowane były w trzech seriach: dwie pierwsze w Sanoku, natomiast ostatnia w Grazu. Łącznie wyprodukowano 40 sztuk. Oprócz wagonów silnikowych w latach 1912–1920 powstała seria 20 doczep PN1. Tramwaje SN1 zostały wycofane w 1969, a w roku 1995 dla celów muzealnych zrekonstruowano jeden z trzech ocalałych wozów i nadano mu 37.

fot. MPK Kraków

Brak komentarzy :

Prześlij komentarz

Anonimowe komentarze nie będą akceptowane