sobota, 6 czerwca 2015

Historia polskiej komunikacji - autobusy Robur


Jeśli ktoś pamięta polskie Nysy jako mikrobusy, powinien pamiętać także Robura w wersji autobus. Pojazdy te powstawały w fabryce VEB Robur Werke Zittau w NRD w latach 1962-1991. Wytwarzano go także z napędem na cztery koła AWD i 4x2. Ostatnie egzemplarze zjechały z taśmy produkcyjnej w roku 1991.

Nazwę VEB Robur Werke Zittau zakłady te nosiły od roku 1957 (pierwotnie fabryka istniała jako Phänomen Werke Gustav Hiller). „Robur” to słowo łacińskie, oznaczające dosłownie „pień dębu”, a przenośnie „moc, siłę, wytrzymałość”. Nowy pojazd to odnowiona wersja przedwojennego Granita, wyposażona w nową kabinę i nowe podwozie, przy czym pierwotna wersja, produkowana do 1961 roku, nazywana była Garant. W 1961 roku, na wiosennych targach w Lipsku, zaprezentowany został zupełnie nowy model – Robur LO 2500. W 1968 roku firma dokonała modernizacji. Robur drugiej generacji oznaczony został symbolami LO 2501 i LO 1801A. Optyczna różnica to zmieniona atrapa wlotu powietrza. W 1974 roku do produkcji wszedł LO 3000, o ładowności do 3 ton. Jesienią 1982 roku w ofercie handlowej Robura pojawił się silnik Diesla, jak poprzednie chłodzony powietrzem. Modele LD 3001 i LD 3002 charakteryzowały się zmniejszonymi wymiarami kół i powiększonym rozstawem osi. Robur mimo swojej popularności w krajach RWPG, nie był poza nie eksportowany. Nowe modele Robura 0611 i D 609 trafiły w nieodpowiedni czas, ponieważ po zjednoczeniu Niemiec pozostawały przestarzałe. W 1991 roku produkcja została definitywnie wstrzymana.

Robur LO 3000 (www.samochodyswiata.pl)

Brak komentarzy :

Prześlij komentarz

Anonimowe komentarze nie będą akceptowane