sobota, 25 lipca 2015

Historia polskiej komunikacji - wagony osobowe 43A "ryflaki"

Aby rozpatrzyć sprawę regionalnych przewozów kolejowych w Polsce, w latach 50. i 60. Ubiegłego wieku, należy zacząć od początku i powoli rozwijać temat. Tak też będzie w tym przypadku i w kolejnych tygodniach.

W celu zastąpienia wysłużonych wagonów z okresu międzywojnia, których stan zdradzał duże zużycie, Polskie Koleje Państwowe poszukiwały jakiejkolwiek alternatywy z myślą przede wszystkim o ruchu lokalnym, gdzie należało przewozić duże grupy podróżnych zdążających do pracy czy szkoły. W ten oto sposób w połowie lat 50. XX wieku, w zakładach Hipolita Cegielskiego w Poznaniu, zaprojektowano 24-metrowe wagony o przeznaczeniu dla ruchu regionalnego, oznaczone symbolem 43A. Były to jednocześnie pierwsze wagony osobowe produkowane w nowożytnej historii Polski.

W sumie wyprodukowano aż 547 sztuk wersji podstawowej. Wagony okazały się na tyle uniwersalne, że często trafiały także do składów dalekobieżnych. Posiadały dwie pary pojedynczych drzwi po obu stronach oraz centralnie umieszczoną parę dużych, dwuskrzydłowych drzwi, posiadającą bliźniaka na drugiej burcie. Charakterystyczne dla tych wagonów były głębokie wnęki na mostek i harmonię (komunikacja między wagonami), uchylne okna przedziału pasażerskiego oraz bardzo rozpoznawalne ryflowanie ścian bocznych wagonu (znane z EN57).

Produkcja wagonów zakończyła się w roku 1962. Ich eksploatacja trwała praktycznie do końca XX wieku. Obecnie używane są jako zestawienie pociągów retro, specjalnych lub sezonowych, a sporo z nich adaptowano do pociągów sieciowych bądź przerobiono na tzw. „kolejowe wczasy”.

Wagony 43A na Helu, jako "wczasy kolejowe" (źródło: tabor.krb.com.pl)

Brak komentarzy :

Prześlij komentarz

Anonimowe komentarze nie będą akceptowane