czwartek, 17 września 2015

Stacje kolejowe Polski - Żywiec

Dworzec kolejowy w Żywcu to do dziś najbardziej okazała i najliczniej uczęszczana pozostałość po Galicyjskiej Kolei Transwersalnej. Powstał nie w centrum Żywca, a w Zabłociu, dziś dzielnicy miasta, a niegdyś osobnej wsi, ze względu na konflikt interesów i sprzeciw rajców miejskich.

Pierwszy budynek dworca kolejowego powstał w 1878, z chwilą uruchomienia kolei relacji Bielsko–Żywiec. W 1884 nastąpiło połączenie kolejowe z Suchą, a pośrednio z Krakowem oraz ze Zwardoniem, a przez Słowację – z Wiedniem. Dworzec kolejowy w Żywcu był wówczas długim, jednopiętrowym budynkiem, typowym dla całej ówczesnej monarchii austro-węgierskiej. Jego widok zachował się na starych kartach pocztowych, a pozostałością z tego okresu jest stojący prostopadle w stosunku do dworca budynek przychodni kolejowej. Najprawdopodobniej jeszcze przed I wojną światową, dawny budynek dworca został przebudowany przez żywieckiego budowniczego Roberta Fussgangera w stylu podhalańskim. Otrzymał on nowe wysokie dachy z naczółkami i drewnianymi szczotkami, oraz nową halą dla podróżnych, o dwóch wielkich łukowych oknach, nakrytą drewnianym stropem.

Drugi budynek dworca został zniszczony przez uciekających Niemców w 1945. Po wojnie został odbudowany według poprzednich planów i ma takie same dachy i szczyty, identyczną stolarkę drzwiową i okienną oraz taką samą halą główną. Nie odbudowano zniszczonej wiaty nad peronem przyległym.

W okresie PRL-u linie kolejowe do Bielska-Białej, Zwardonia i Suchej Beskidzkiej zostały zelektryfikowane, a żywiecki dworzec kolejowy wzbogacił się w 1975 o kładkę dla pieszych oraz przejście podziemne pod ulicą Dworcową w 1980.

Stacja posiada 3 perony: dwa wyspowe oraz jeden przylegający do budynku dworca. Odjeżdżają z niego przede wszystkim pociągi do Katowic. W poczekalni czynna jest kasa Kolei Śląskich i… żadna inna.







Brak komentarzy :

Prześlij komentarz

Anonimowe komentarze nie będą akceptowane