sobota, 30 lipca 2016

Historia polskiej komunikacji - mikrosamochód WSK Meduza

Na fali projektowania mikrosamochodów w latach 50. XX wieku w Polsce, poza Mikrusem i Smykiem, powstał także jeszcze jeden prototyp, znany jako WSK Meduza. Opracowano go w roku 1957, na identycznej z Mikrusem MR-300 płycie podłogowej, w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego w Mielcu.

Premiera samochodu odbyła się, jakże by inaczej, 22 lipca 1957 roku, razem z Mikrusem. Ideą było pokazanie alternatywnej wersji nadwoziowej. Różnic było jak na lekarstwo, a najważniejszą był wymknięty, przedni bagażnik, do którego dostęp możliwy był dzięki klapie, przypominającej atrapę chłodnicy. Wnętrze samochodu stanowiły dwa osobne przednie fotele odchylane oraz tylna kanapa. Samochód mógł przewieźć 4 osoby. Ważył zaledwie pół tony. Posiadał niewielki zbiornik paliwa (27 litrów). Zawieszenie wszystkich kół było niezależne. W układzie jezdnym wykorzystano wahacze poprzeczne oparte na sprężynach śrubowych i hydraulicznych amortyzatorach teleskopowych. Napęd stanowił umieszczony z tyłu, dwusuwowy, 2-cylindrowy, silnik rzędowy typu Mi10 o pojemności skokowej 296 cm³, osiągający maksymalnie moc 14,5 KM przy 5100 obr/min. Moc przenoszona była na tylne koła poprzez 4-biegową manualną skrzynię biegów.

Wygrał Mikrus. Meduza nie weszła do seryjnej produkcji.

fot. powrotlegendy.pl

Brak komentarzy :

Prześlij komentarz

Anonimowe komentarze nie będą akceptowane