wtorek, 13 września 2016

"Tam pociągiem nie dojedziesz" Odcinek 91: Karpacz

Karpacz, serce Karkonoszy. To z tej miejscowości najbliżej jest na Śnieżkę, a miasteczko rozpoznawalne jest do dziś jako jedna z narciarskich stolic Polski.

Linia kolejowa, numerowana jako 340, z Mysłakowic do Karpacza została otwarta 29 czerwca 1895 roku. W tamtym czasie zwana była Kolejką Karkonoską. Linia jest krótka, liczy niespełna 7 kilometrów. Pierwszy odświętnie udekorowany pociąg wjechał na końcową stację tego dnia dokładnie o 17:13. Ruch regularny zainaugurowano z dniem 1 lipca. Otwarcie linii kolejowej przyczyniło się okolicy, bo doprowadziło do znacznego zwiększenia ruchu turystycznego na przełomie wieków w Karpaczu i okolicach. Wówczas stacja nosiła nazwę Krummhübel. W roku 1924, w miejsce starego budynku dworca, zaczął powstawać istniejący do dziś, przyległy od południa do poprzednika, obiekt. Nowy dworzec zaczął działać rok później. To, że dworzec kolejowy znalazł się na przedmieściach Karpacza, a nie bardziej na południe, a bliżej zabudowań, związane jest głównie z osoba potentata gastronomicznego, Fritza Exnera, który sprzeciwiał się budowie stacji w południowej części miasta ze względu na fakt, że wówczas wszystkie lokale położone poniżej budynku dworca znalazłyby się w trudnej sytuacji materialnej. Po II wojnie światowej nazwa stacji zmieniła się na kilka miesięcy na Krzywa Góra, a od 1946 nosi obecną nazwę.

W ramach budowy linii powstał specjalny peron Kolejki Karkonoskiej na stacji Mysłakowice przystanek Mysłakowice Orzeł na żądanie Hotelu Zillerthal, główna stacja Kolejki Karkonoskiej w Miłkowie (z pełnym zapleczem technicznym, jak lokomotywownia), oraz przystanki Brzezie Karkonoskie i końcowy w Karpacz. Kolejka w późniejszych latach stała się bardzo dochodowa. W roku 1909 dochody prawie dwukrotnie przewyższały koszty jest utrzymania. W związku z elektryfikacją w roku 1932 linii Jelenia Góra – Kowary, w 1934 roku Deutsche Reichsbahn we współpracy z właścicielami Kolejki Karkonoskiej przeprowadzili elektryfikację także trasy do Karpacza. Pierwszy planowy pociąg elektryczny na omawianej linii pojawił się 29 czerwca 1934.
Trakcja elektryczna przetrwała do 8 lipca 1945 roku, kiedy to na podstawie porozumienia między Polską a ZSRR z 8 lipca 1945 zdemontowano trakcję elektryczną w ramach reparacji wojennych. I choć w latach 80. znów planowano elektryfikację linii, nigdy do tego nie doszło. W tym okresie zaprzestano także ruchu towarowego na trasie.

Pociągi pasażerskie kursowały do Karpacza do 2 kwietnia 2000 roku, kiedy na fali wielkich cięć na sieci PKP ruch zawieszono. Do listopada prowadzono jeszcze okazjonalne pociągi specjalne, a z dniem 23 listopada 2000 roku linię zamknięto zupełnie. Do końca trasę obsługiwały pociągi zestawiane z wagonów i lokomotyw spalinowych, Jeszcze przez I wojną światową planowano wydłużyć linię dalej, przez Karpacz Górny do samej Śnieżki. Było to jednak ostatecznie mało prawdopodobne ze względu na usytuowanie końcowej stacji. Sam dworzec, mimo że ładny, popadał w ruinę. Na szczęście w roku 2008 budynek stacji przejęło miasto, i po remoncie urządzono tam Muzeum Zabawek, które działa od czerwca 2012 roku. Budynek, zlokalizowany wzdłużnie do torowiska, jest rozległy, ale stosunkowo niski. W ramach remontu dołożono dodatkowe, przednie skrzydło, zachowując stylistykę całości. Charakterystyczne dla niego są jaskółki z półkolistymi oknami. Nad jedynym peronem rozciągnięta jest obszerna, wsparta na stalowej konstrukcji, wiata peronowa.

Według ostatniego rozkładu jazdy na linii kursowały 4 pary pociągów do i z Jeleniej Góry, z czego poranny tylko w dni robocze, a wieczorny tylko w sezonie wakacyjnym i zimowym. Czas przejazdy 17 kilometrów wynosił, ze względu na fatalny stan techniczny, aż 40 minut. Rozkład opatrzony był komentarzem, że ruch może być wstrzymany po ogłoszeniu.

Tak stacja wyglądała przed remontem (fot. www.e-karpacz.pl)

Brak komentarzy :

Prześlij komentarz

Anonimowe komentarze nie będą akceptowane