czwartek, 10 listopada 2016

Stacje kolejowe Polski - Dworzec Letni w Poznaniu

Dodatkiem do rozległego kompleksu Dworca Głównego w Poznaniu jest tzw. Dworzec Letni. Pierwotna nazwa tego miejsca brzmiała Kaiserbahnhof, czyli po polsku Dworzec Cesarski. Dworzec powstał w dawnym kształcie w roku 1902 na specjalne życzenie cesarza Wilhelma II. Obecny kształt dworzec zyskał po rozbudowie w roku 1913. Obiekt ten miał generalnie służyć do przyjmowania rodziny cesarskiej podczas wizyt w Poznaniu. Pierwszymi gośćmi na dworcu 25 sierpnia 1913 były dzieci Wilhelma II: książę August Wilhelm z małżonką Aleksandrą, książę Oskar, książę Joachim oraz książę Eitel Friedrich. Sam cesarz został podjęty na dworcu tylko raz, podczas swojej trzeciej wizyty w mieście.

Dworzec składa się z peronu o długości 300 metrów, z jedną krawędzią. Budynek dworca ma wymiary 10 na 15 metrów, składa się głównego holu, mającego pierwotnie stanowić cesarski salon. Miejsce to stało się na wskroś symboliczne. Tam właśnie 26 grudnia 1918 roku witano Ignacego Jana Paderewskiego. To z niego korzystali podczas wizyt w Poznaniu Józef Piłsudski czy prezydent Wojciechowski. Po wojnie dworzec pełnić zaczął funkcję rekreacyjną. Uruchamiano stamtąd pociągi do popularnych miejscowości letniskowych: Puszczykówka, Osowej Góry i Promny. Wkrótce jednak nadszedł upadek - dworzec ulegał systematycznej dewastacji.

Nowa era Dworca Letniego rozpoczęła się 30 sierpnia 2011, po trwającej ponad rok modernizacji. Całość prac pochłonęła ponad 6,5 miliona złotych. Budynek zajęły Koleje Wielkopolskie, które zlokalizowały tam swoje Centrum Obsługi Klienta i kasy. To właśnie ten przewoźnik uruchamia też kursy z tej lokalizacji. Peron Dworca Letniego jest jednocześnie peronem 4b Dworca Głównego w Poznaniu.


Brak komentarzy :

Prześlij komentarz

Anonimowe komentarze nie będą akceptowane